Klik hier voor alle andere fotos

De zee was rustig vannacht, de motoren (1 miljoen pk!) ronkten en wij deden mee. Ontbijt om 7u30. De medereizigers zijn al op post, allemaal met bestemming Brevik in Noorwegen.

Enzo, een goedlachse Siciliaan, rijdt met een ‘uitzonderlijk vervoer’ vrachtwagen al 20 jaar helemaal vanuit het zuiden naar Brevik in Noorwegen, 3 weken werken, 1 week thuis. De communicatie verloopt met handen en voeten, een beetje Duits, Engels en Italiaans, maar we begrijpen elkaar en worden uitgenodigd in z’n bed & breakfast Il Castello in Enna. Een gemengd Nederlands-Vlaams koppel met een horecazaak op de Meir is op weg naar een Noorse zeilvakantie. Jo, Karel en Hilde, 3 vrienden van wie iemand een Steiner bekende van vriendin Griet blijkt te zijn (kleine wereld), kijken uit naar een rondtrip in het Noorse binnenland.

Een zonnige relaxe zeedag. Jan doet een extra dutje, ik zet me op het dek en lees wat over de fietsroute.

Net voor de lunch krijgen we een rondleiding op de brug. De kapitein is nergens te bespeuren, maar het schip vaart op automatische piloot en de tweede wacht houdt alles nauwlettend in de gaten. Indrukwekkend. Na de lunch leidt de eerste ingenieur ons rond in de machinekamer onder zeeniveau. Het is er heet en erg lawaaierig en het ruikt naar olie. Blij dat boven de frisse zeelucht wacht.

Zoals voorzien meren we om 21u aan in de haven. Onze Santosjes hadden geen last van zeeziekte en staan bepakt en bezakt waar we ze hadden achtergelaten. We worden professioneel begeleid door een Zweedse havenbeambte en uitbundig uitgezwaaid vanop het dek. Welgeteld 1 kilometer verder wacht een heerlijk zacht bed in Arken Hotel.

Klik hier voor alle andere fotos

Het is zover. Na onze minutieus opgestelde bagagelijst op z’n minst 10 keer te hebben overlopen en finaal afgevinkt, zijn we er klaar voor.

Jutlandroute, here we come! Op het uur waarop normaliter de wekker afloopt, zitten we al fris en monter op de fiets. De route is vandaag functioneel, recht op ons doel af, de haven van Gent. Het fototoestel blijft opgeborgen, maar genieten doen we desalniettemin.

Op een veld in Hombeek oogst een boerin een reeks verse bloemkolen. Wat verderop krijgen we zowaar bijna een lading nieuwe aardappelen over ons heen. Via het Hazenpad rijden we langs de spoorlijn naar Kapelle-op-den-Bos en onder de weg van Malderen lapt een individu het Vlaams sproeiverbod resoluut aan z’n laars. In de buurt van Dendermonde halen we herinneringen op aan de ronde van Vlaanderen en kleurt een moderne versie van ‘t Ros Beiaard het straatbeeld.

In het Lokeren van Oma Van Ael steken we de drukke E17 over. Jan spot een fijne koffieplek, MOK, een sociaal project in Beervelde, nog maar net gestart, beetje Scandinavisch ingericht en gerund door de sympathieke Thomas, een fietsliefhebber.

Oostakker komt in het vizier, de Primula Seaways van DFDS straalt in de zomerzon. Bij aankomst op het indrukwekkend schip, blijkt dat onze namen niet op de passagierslijst staan, maar gelukkig komt alles goed. Een Zweedse matroos begeleidt ons naar kajuit 31, klein maar fijn, met zicht op zee – of wat had je gedacht?

Iets over twee start de kapitein de motor en aan een rustig tempo varen we langs “Annelies uit Sas van Gent in Zeeland” richting Terneuzen. Na een 4-tal uur bereiken we de Noordzee. Slow travel, het heeft wel iets.

Een nieuw jaar kondigt zich aan, dus hoog tijd voor een nieuw fietsplan. De voorbereiding is namelijk al minstens de helft van het plezier.  Het ‘broeden’ kan beginnen… Als alles goed gaat, hopen we in de zomer wat meer noordwaarts te trekken.

Als opwarmertje starten we met een tocht naar Gent, waar we ‘s avonds op de Volvoboot inchecken naar Göteborg. Na 32 uur luieren in 1 van de 10 kajuiten, nemen we bij aankomst in Zweden een ferry die ons in 3,5 uur tot Frederikshavn in Denemarken brengt.

Vandaaruit fietsen we naar Skagen, het noordelijkste punt van Denemarken. Daar start de officiële Jutlandroute van de europafietsers, die wij in de omgekeerde richting zullen volgen.

Deze route loopt tot Emmen (Noord Nederland) waar ze “officiëel” start, maar voor ons dus eindigt. Vervolgens trappen we “nog even” dwars door Nederland tot thuis.

Er staan ons dus minimum 1375 fietskilometers te wachten en 1175 vaarkilometers.

En de vernieuwingen voor dit jaar zijn :

• Onder het motto “Meer vrijheid is meer blijheid” nemen we een tent en slaapzakken mee. Niets moet, alles mag : camping, b&b, hostel, vrienden op de fiets … We zien wel waar we dagelijks zin in hebben en waar we uitkomen.
• Less is more. We nemen nog een achterwielmotor & fietsbatterij minder mee dit jaar : dus beiden in “niet elektrische” fietsmode. Veerle begint nu alvast te trainen.
• Het online reisverslag op deze site volgt waarschijnlijk pas na de reis ipv tijdens de reis. Zo “moeten” we ons minder druk maken om ons verslag nog  ‘s avonds online te krijgen. De laptop blijft thuis. Weer een kilootje minder 🙂
• Dagelijkse foto’s kunnen we waarschijnlijk wel regelmatig op fotos.vandermeersch.be uploaden afhankelijk van de wifi mogelijkheden onderweg. Zo kun je ons dus toch een beetje blijven volgen.