Klik hier voor alle andere fotos

Heerlijk geslapen op de nieuwe matjes. Dit is onze derde set en derde keer, goeie keer. Tijd voor een advertentie op 2dehands bij thuiskomst of we kunnen binnenkort zelf een AS Adventure openen.

Het voorspelde onweer bleef vannacht gelukkig uit, maar we worden gewekt door gerikketik op de tent. Hoog tijd voor m’n “optimist” t-shirt, in de hoop het tij te keren.

Voor de allereerste keer breken we de tent af van binnen naar buiten en dat lukt wonderwel. De meeste fietsburen blijven voorlopig onder zeil. Een Zwitserse papa met tienerdochter probeert de schade te beperken en kiepert het water van z’n fluo-roze plastic luchtmatras naar buiten. De slaapzak is helemaal doorweekt. Maar life is beautiful, fluitend reorganiseert hij de hele boel.

Na een ontbijt in de kiosk van de camping laten we de Bodensee achter ons en rijden richting de Oostenrijkse grens. Hier zit duidelijk meer reliëf in het landschap.

De eerste supermarkt net over de Duitse grens komt goed van pas. Tijd voor wat proviand. Wij beperken ons tot 1 maal, onze Hollandse fietsbuur van gisteravond slaat een voorraad in voor 2 dagen. “Toch een beetje cliché ?” glimlachen we eens naar elkaar.

Na 15 km rijden we weer over de Zwitserse grens. De douanebeambte heeft alleen maar oog voor de auto’s. Als je iets wil smokkelen, doe het dan simpelweg op je fiets – af en toe een bergop moet je er wel even bijnemen.

Gruss Gott. Jan waant zich weer even op bergwandeling met mama, papa en Bart. Waar is de tijd?

Een wielrenner is wel heel goedgezind. Hij flitst aan ons voorbij met een donkere zonnebril op z’n neus terwijl het nog steeds blijft regenen. Lang leve de optimisten.

Vandaag een eerste keer twijfel over de route. De bordjes wijzen naar links, waar het pad de logica zelve lijkt te volgen. De GPS track zegt rechts. We kiezen links. Volgende keer houden we het bij de GPS track.

In de late namiddag breekt een waterzonnetje door. De regenkledij kan uit. Het fietspad loopt midden door het dal, omringd door bergen. Helemaal anders dan gisteren. Nu zijn we echt in Zwitserland. Met schuurtjes, houtstapels, berggeiten, schapen, koeien, paarden, zelfs een paar varkens (met bijhorende geur).

We eindigen onze tocht in Werdenberg, de allerkleinste stad van Zwitserland, op een cosy, beetje gedateerde, maar fietsvriendelijke Camping Werdenberg tussen de kerk en het kasteel. De ontvangst is allerhartelijkst. Het schouwspel van de ondergaande zon op de bergen is werkelijk magisch.

Klik hier voor alle andere fotos

Een bewogen nacht. Toen het donker werd, hoorden we plots een raar geluid rond de tent. Beetje knagend, veel geritsel, een tijd later alsof er iets in het water dook. Moeilijk te omschrijven. Zou dat een bever geweest kunnen zijn?

Een korte nacht. Toen Jan om 4 uur uit de tent kroop voor een sanitaire stop, voelde hij de lucht uit z’n matrasje ontsnappen. Op geen tijd was het compleet plat. Tot daar onze ervaring met Thermarest Neoair Uberlite, onze nieuwste investering. Welgeteld 7 keer op geslapen. Alles voor minder gewicht, maar misschien was dit erover? Gewicht tegenover betrouwbaarheid. Altijd een dilemma. Voortschrijdend inzicht. Gelukkig zitten we niet midden in de brousse.

Na de platte band, de auto-story, een niet meer opblaasbaar hoofdkussen, en de rits van een waterproof GSM hoes die het begaf, is dit alweer een uitdaging in flexibiliteit.

We besluiten de trein te nemen. Een avontuur op zich. De dame die ons helpt bij het kiezen van het juiste biljet aan de SBB automaat, raadt ons aan om naar Konstanz terug te keren. “Duitsland, da’s beter voor uw portemonnee”. De treinrit zelf gaat goed. In elke wagon is er een speciale plaats voor 4 fietsen en in het station is de trap vervangen door een licht steile helling die iedereen zonder problemen op het juiste niveau brengt. Die simpele tip moet ik eens naar Infrabel doorsturen.

Google leert ons dat vlakbij het station een grote outdoor sportwinkel is, Sport Gruner. De grote vraag is natuurlijk of die lichte compacte matjes in voorraad zullen hebben.

Uiteindelijk komt Jan met een big smile en 2 stevige doch lichte Exped SynMat UL LW matjes buiten. Case closed. Opluchting. Loslaten en weer verder.

Kort na de middag hernemen we de route. Tiens, in dit decor hebben we precies al eerder gereden ;-). Les Suisses ont chauds et nous aussi. De talrijke Seeterrasse en Badi langs de oever zijn erg in trek. Wij passen ons fietstempo aan.

Tegen 4 uur arriveren we – na een ongelooflijk steile helling – bij Camping Idyll in Altenrhein. Alles is volzet, maar vakantiefietsers mogen gelukkig op het sportveldje gaan staan. Wij kiezen de enige plek in de schaduw. Een paar uur later staan er nog 6 extra tenten rond ons. De lokale fanfare zorgt voor een deuntje op de achtergrond. Vrijdagavond, wellicht hun repetitie avond.

Nu hout vasthouden dat die matjes zacht liggen…

Klik hier voor alle andere fotos

Bewolkt maar droog, oef. Ontbijt in het gezelschap van Eric en co en een andere (tandem) fietsende familie met 2 kids uit Bretagne.

Via een prachtige houten brug in Diessenhofen sluiten we weer aan op de route. De zon komt erdoor. Multicolor wilde bloemen langs beide kanten van de weg.

Onze tegenliggers zijn gevarieerd. Veel flink bepakte vakantiefietsers, een koppel per paard, mountainbikers – trouwens meestal met forse ondersteuning, wandelaars, nordic walkers, een paardenkoets, en de meest originele vandaag 2 dames met 4 ezels. Ze maken een voettocht van 4 dagen en hebben veel bekijks.

Onze tocht gaat door het bos dat extra fris aanvoelt na al die regen van gisteren. In Stein am Rhein vinden we bij “Kafi und me” eindelijk een eerste sympathiek terras voor een ochtendstop. Dat hebben we de vorige dagen gemist.

Daarna verder langs een vlot golvend asfalten fietspad. Een fietsersclub van heren op leeftijd becommentarieert onze fietsen en stelt vol verwondering vast dat ze “ohne Antrieb” zijn.

In Steckborn passeren we een fabriek met in het groot Bernina op het dak. Zouden hier die soliede Zwitserse naaimachines hun oorsprong vinden? Bij gelegenheid eens googlen.

Ondertussen krijgen we stilaan de Bodensee in zicht. Wat een immense massa water. We volgen de oever zuidwaarts. Even fietsen we weer in Duitsland als de route ons in Konstanz langs de oude stad en de haven leidt. Bootjes in alle geuren en kleuren. Veel bedrijvigheid op en rond het water. Op de oever opvallend veel appel- en perenbomen. Vruchtbare grond.

Als we wat verderop een zeppelin boven het meer opmerken (reclame voor Europa-Park, Frieda), arriveren we bij camping Ruderbaum in Altnau. Een deel is voorbehouden voor chalets, een ander deel voor caravans en campers, de overgrote meerderheid. De 2 zussen die de zaak uitbaten willen alles strak onder controle houden. Ze overdonderen ons met wat wel en niet mag. Maar we zijn blij met ons plekje. De prachtige zonsondergang over het meer is gratis en voor niets.

Klik hier voor alle andere fotos

De tikkende regen is een goed excuus om me vanmorgen nog eens om te draaien. Jan springt al onder de douche en vervolgens kunnen we de tent tussen 2 buien door relatief droog inpakken. De fietskampeerders rond ons doen hetzelfde.

Gelukkig heeft de campinguitbater overdekte tafels voorzien om te schuilen. Terwijl 2 Franse jongens op hun Brompton fiets de regen trotseren, ontbijten wij op het gemak in het gezelschap van een Spaans koppel uit Barcelona. Hun uitrusting kan wel wat upgrade gebruiken en dus wordt er heel wat info uitgewisseld. De warme kop thee die we hen aanbieden, valt goed in de smaak. Zij hebben geen vuurtje bij, eten en drinken een maand lang alles koud. Schuilen doen ze bij regen onder een grote plastic in het gezelschap van hun fietsen. Volgens Jan een “fietsvakantie versie 1.0”. Als de ergste regen voorbij lijkt, beginnen we dapper aan onze tocht. Zij zitten daar nu wellicht nog te wachten op droogte…

Vandaag zien we het landschap veranderen. Eerst nog industrie, een grote steengroeve en elektriciteitscentrale, daarna meer landbouw, met velden vol aardappelen, pompoenen, asperges, boontjes, maïs. De zonnebloemen hebben precies hun dagje niet.

Onbewust lijken we de picknick ingepland te hebben op het juiste moment. Amper 100 meter verder waarschuwt een bord ons voor 110 meter stijging over de volgende 4 km. De kleinste versnelling is prima, al moet ik halfweg even op adem komen. De allereerste koebel klinkt als heerlijke muziek in de oren. Nu zijn we écht in Zwitserland. Daarna weer vol goeie moed verder. We worden omringd door wijnranken en verschillende wijnboeren nodigen uit tot een dégustation, maar we weerstaan wijselijk aan de verleiding.

Bij Rheinfall zien we voor het eerst een stukje toeristisch Zwitserland. Hier komt men van heinde en verre kijken naar de natuurlijke waterval. Het fietspad door het bos is onderbroken – schade omwille van het slecht weer, maar gelukkig is er een omleiding voorzien. Een jogger wijst ons de weg. “Even” naar beneden, de brug over, en dan “even” weer naar boven aan de andere oever. We krijgen er wel, helemaal gratis, een spectaculair zicht voor in de plaats.

Via Neuhausen arriveren we in Schaffhausen, een stad waar net een groots muziekfestival plaatsvindt “stars in town“. Terwijl Jan bij Sunrise een Zwitserse prepaid kaart regelt voor onze telefoon, kan ik meegenieten van de soundcheck. Dreigend donkere wolken resulteren in een flinke plensbui, nat tot in m’n schoenen. Ik moet terugdenken aan de Deense papa met kids op kayak-uitstap in de regen: “it’s so nice when you can feel the weather”… Jan houdt in de winkel de voeten droog.

We overwegen even een B&B te zoeken en bellen aan bij Gasthaus zum Engel. Helaas volzet. Zo’n festival trekt volk naar de stad. Met goeie moed weer verder naar de volgende camping direct na Schaffhausen.

Samen met Eric, een papa en 2 kids uit Annécy, die we vandaag al meermaals tegenkwamen, fietsen we naar het veerpont. De kids luiden de bel om ter hardst en uiteindelijk komt de veerman aangevaren. Voor 9 CHF varen we nu echt óp de Rijn – wat een stroming!

Vanavond pizza en een lekker slaatje in het restaurant. Makkelijk en tenminste droog.

Als we de tent dicht ritsen, hoor ik de Engelse buren klagen over een “puddle in the porch”. Oh jee, die zullen hun wellies vergeten zijn ;-).

Klik hier voor alle andere fotos

Niet goed geslapen vannacht. Zwaar onweer met gietende regen van middernacht tot aan het ochtendgloren. Ook de andere kampeerders komen met kleine oogjes piepen uit hun tent. Naast ons een Duits jong koppel met mini hondje dat duidelijk gewend is aan de propvolle fietskar waar voor hem amper een halve vierkante meter rest. Verder 2 Zwitserse gezinnen met kinderen, een ouder koppel dat chauvinistisch een vlaggetje naast de tent heeft gezet. Vraag me wel niet van welk land. Kobaltblauw met een wit kruis en witte lelies erin? Misschien eerder een regio-vlagje?

We maken een praatje met een koppel uit Chambéry met gehandicapte tienerzoon. Ze fietsen samen de Eurovelo 6, van de Atlantische kust (Loire) tot de Zwarte Zee, in etappes, telkens wanneer ze vakantie hebben. Alleen al om Frankrijk te doorkruisen, hadden ze 5 jaar nodig. Papa en zoon op een tandem, mama met een fietskar voor de bagage. Niet elektrisch. Respect.

Na een extra rondje rond het zwembad, heeft Jan de bordjes voor de Rijnroute gespot. Big smile. We zijn eindelijk écht vertrokken.

Het eerste stuk gaat via een gravel fietspad door een bos. De opvallend netjes verzorgde picknickplaatsen springen in het oog. Inclusief barbecue en gekapt hout.

Daarna redelijk wat industrie. Dan weer een natuurgebied met super-de-luxe insectenhotel.

Bij Sporthall Hofstatt vinden we het tijd voor de picknick. Het bankje aan Gemeindehaus Kaisten is perfect en zelfs overdekt want de wolken zijn dreigend.

Daarna vervolgen we de route. Soms vlakbij het water, soms wat in de verte. Af en toe een stevige helling. Lang leve de 18 versnellingen van Pinion. Voorlopig nog niet moeten afstappen, al heeft het geen haar gescheeld.

We flirten met de Duitse grens. In Koblenz komen we er vlakbij.

In Bad Zarzuch, gekend als kuuroord, is het welletjes geweest. Even inkopen doen voor het avondmaal en dan naar de camping. Tijd om de bagage wat te reorganiseren, een wasje te doen, een heerlijk verfrissende douche te nemen en te genieten van een zachte zomeravond. Wat verderop waakt een schattige duck tolling retriever over z’n baasje.