Klik hier voor alle andere fotos

De setting van het ontbijt is vandaag wel heel bijzonder: een grote balzaal waar elk moment het rode doek kan opgaan voor de eerste de beste Duitse schlagerzanger. Origineel traditioneel. De jongste gast zit in een hoge kinderstoel aan het tafeltje naast ons braaf z’n yoghurt te eten. De anderen zijn gemiddeld 20 jaar ouder. Wel gemütlich.

We rijden het dorp uit via een woonwijk. Terwijl ik een foto neem, wordt Jan aangesproken door twee wandelaars, gewapend met paraplu, geïnteresseerd in onze tocht. Zelf komen ze uit Düsseldorf en blijven fervent actief want ze willen 100 worden, nietwaar?

Bossen, weilanden en grote boerderijen wisselen elkaar af. Net op het nippertje kan ik een botsing met een overlopende haas vermijden. Uit het raam op de eerste verdieping van een huis overschouwt een papegaai in een kooi de wereld. Een dame waagt zich aan een frisse duik in het meer.

Koffiestop net voorbij Schleswig, vlakbij de Vikingvesting Haithabu. Tussen ca 800 en 1000 was dit een van de grootste handelscentra in Noord-Europa.

Daarna kilometers maïsvelden, maar ook hier zien die er mager uit door de droogte. Een kiezelsteengroeve. En dan is er in Kropp nog tijd voor een koffietje. We zijn terug in de bewoonde wereld want tot grote vreugde van Jan wordt die hier geserveerd mét Lotus speculoos.

Net voor we aan het eind van de rit van de dag denken te zijn, komt een hond hard blaffend achter ons aan. Tandje bijsteken en gelukkig geeft hij op. Wel effe schrikken.

Als we op de camping aankomen, blijkt het daar ruhetag te zijn. Van pech gesproken. Er zit niets anders op dan verder te fietsen. We vervolgen onze route langs en over het breed Noord-Oost zeekanaal. We hebben het bos voor ons alleen.

Uiteindelijk checken we in bij Büttner Campingplatz in Hohenhorn met 102 km op de teller. Als we de tent willen opzetten, begint het weer te regenen. Gelukkig is er een klein afdakje en is de gastvrouw heel vriendelijk. Ze leent ons haar blikopener en zo tover ik de minestrone, made in Italy, die ik 300 km geleden in Denemarken kocht, in geen tijd om tot een maaltijdsoep die we met smaak opeten in de Duitse regen. Vanop ons bankje zien we het zoveelste schip passeren op het kanaal.

Klik hier voor alle andere fotos

Een wekker hebben we niet nodig. Bij het ochtendgloren klinkt een meerstemmig vogelconcert uit de duinrozen. In de verte loeien koeien en begint een haan al kraaiend aan z’n zondag. Geen reden om te soezen. Tijd voor actie. De laadkaart voor de warme douche doet niet wat ervan verwacht wordt en dus is het water op tegen dat het mijn beurt is. Gelukkig komt er wel warm water uit de lavabo. “Kamperen is de mooiste zomersport, waarvan je steeds weer jonger wordt”… Frisgewassen breken we de tent op en installeren we ons voor het ontbijt aan de picknicktafel naast de vijver. De mooiste ontbijtplek tot nog toe, zonder twijfel. De vissen maken af en toe een tuimeling boven het water. De vissers lijken ondanks hun professionele uitrusting voorlopig geen succes te boeken. Geduld is een schone deugd. Een koppel komt hun hondje uitlaten en begint spontaan een babbel. Deze plek wordt uitgebaat door de zus van mijnheer en z’n ouders zijn er ooit mee begonnen, het is dus telkens een beetje thuiskomen.

Tegen 11u zitten we op de fiets. Voorlopig droog, maar wel dreigende wolken. Richting Kiplev. Daar is helaas geen café voor koffie, gelukkig wel een supermarktje. We zien pijlen naar de E45 richting Flensburg, maar verkiezen het fietspad boven de autostrade. Ondertussen begint het te regenen. We lunchen op een gammel bankje voor de lokale fashion shop in Gejlå. Veel shop, weinig hippe fashion. Matilde (niet die van Filip, maar de concullega van Cecemel) geeft ons een extra boost energie.

In Frøslev rijden we door een interneringskamp uit de Tweede Wereldoorlog. Indrukwekkend. Tegenwoordig worden de gebouwen o.a. gebruikt voor naschoolse opvang van jongeren, een beetje bizarre herbestemming. Vandaag is het inschrijvingsdag en het is een drukte van jewelste.

Rond 16u rijden we in Padborg de Duitse grens over. Dag Danmark og tak for din gæstfrihed. Hallo Deutschland.

Omwille van de regen besluiten we de camping in te ruilen voor een droog en comfortabel bed. We vinden dankzij Google een plekje in Landgasthof Tarp Hotel. De warme douche is zalig en de schnitzel met Kœnig Ludwig Dunkel biertje gaat vlot binnen.

Klik hier voor alle andere fotos

Vannacht zakte de thermometer tot 11 graden, maar de tent hield ons warm. Prima geslapen in de frisgewassen cocoonzak terwijl de regen zachtjes op de tent tikte. Bij het ontbijt maken we kennis met een Poolse familie met 2 dochtertjes van een jaar of 10. De pientere jongste wil alles weten over de e-bike en stelt gerichte logische vragen. Ze wuiven ons enthousiast uit.

Eerste opdracht van de dag: de route oppikken en boodschappen doen. Net voor Baekke weerklinkt uit een tuin swingende westernmuziek. Zaterdag vandaag, hier gaan ze straks vast een feestje bouwen. In het centrum vinden we een Dagli’Brugsen, het zusje van De Spar bij ons. Terwijl ik proviand koop, zorgt Jan voor de social talking, eerst met een net gepensioneerde Deen die vrijwilliger is in het plaatselijk toerismebureau, en vervolgens met een dame op leeftijd. De Jutlandroute volgt hier de Haervejen, een Deense pelgrimsroute langs een oude heirbaan.

In Vejen schuilen we voor een fikse bui als we bij een sympathieke warme bakker ‘coffee to go’ op het raam zien staan. Mmmmhhh, alles ziet er even lekker uit. De regen wordt niet minder maar we kunnen niet blijven wachten. In vol regen-ornaat zetten we onze weg verder. Na regen komt zonneschijn, althans dat hopen we. Voor de picknick kunnen we terecht in een shelter langs de route. We zijn er niet alleen. Drie stoere papa’s zijn op kano/kampeerweekend met hun kids. “It’s so nice when you feel the weather”, grapt er een. Iets later komen ook twee doorweekte wandelaars de droge plek opzoeken, een Nederlands-Deens koppel.

We rijden heel de middag in flinke buien, dan weer zon. Een mevrouw laat haar 2 Deense doggen uit, of is het omgekeerd – die honden zijn werkelijk gigantisch. Net als Jan opmerkt dat dit het beste stukje asfalt van ons tot nog toe gereden parcours is, wordt dat opnieuw ingeruild voor grind.

Het landschap is weidser en geleidelijker glooiend, mooi meegenomen, al is een stuk vals plat ook hier niet uitzonderlijk. Gelukkig lijkt de wind ons nu beter gezind. Het ruikt naar houtkachel. Een regenboog. Als we een brugje overfietsen stijgt een grote reiger uit het niets op uit het groen.

Met bijna 100 km op de teller (?!) arriveren we bij Rødekro Fiskepark. Het wordt een nachtje avontuurlijker kamperen. Geen afgebakende plaatsjes hier. Vrijheid blijheid. We mogen ons tentje opslaan waar we maar willen en krijgen de sleutel van de (pretty basic) keuken.

Klik hier voor alle andere fotos

De weer app had gelijk. Onze tent werd stevig getest. Het regende pijpenstelen, wel 3 uur lang. Daar zou onze tuin in Hofstade nu heel veel deugd van hebben…

Een paar indrukwekkende bliksemflitsen maar Jan telt tot het dondert en verzekert me dat het veilig is. Ahum. Een kwartiertje later ligt hij te snurken, ik val pas na middernacht in slaap als het ergste voorbij lijkt. Vanmorgen dus eerst alles checken en drogen, maar toch tegen 10u op de fiets, een succes.

De wind waait hard, 37 km/u, dus onze snelheid wordt traagheid. Bergop, op een zwaar grindpad, en tegen de wind halen we slechts 7 km/u.  Gelukkig is er af en toe een bergaf, of een heg, een rij bomen of een maïsveld. Witte wolken wisselen af met donkere en bij momenten valt er een stevige bui. Gelukkig zijn we op alles voorzien.

Net als de voorbije dagen is deze streek duidelijk dunbevolkt. Behalve een paar koeien, een paard of wat schaapjes op de hei, zien we niet veel levende zielen. Een boer in z’n tractor, dat wel. En hoog in de lucht regelmatig een vliegtuig, we zitten hier duidelijk op een vliegroute.

Spijs en drank voorzien we sowieso veiligheidshalve telkens voor een hele dag. Vandaag stuiten we onverwacht op een museum/kaffehus, beetje brocanterie en gezellig Scandinavisch binnen. We proeven van de lekkere aardbeientaart, een energie-boost voor de laatste spurt van de dag, ook dit keer weer een ‘killer’-pad omhoog om de camping in Egtved te bereiken.

Na een weekje onderweg is het hoog tijd voor wat huishouden en dus worden wasmachine en droogkast in gang gezet. De instructies zijn in het Deens, hopelijk komt alles er niet in miniatuurversie uit.

Klik hier voor alle andere fotos

Als Jan om 7u30 richting douche trekt, zijn onze overburen al volop aan het inpakken. Efficiëntie ten top beginnen ze een half uur later aan hun tocht. Wij houden ons eigen vakantieritme aan, no stress. ‘We’re all going on a summer holiday’ zingt Elvis vrolijk op de radio in het sanitair blok.

Bij het ontbijt maken we kennis met de praatjesmaker van Viborg camping. Hihi. Hij kijkt geïnteresseerd naar de riem van onze fiets, vertelt dat hij hier de helft van het jaar woont, dat z’n buur net vertrekt en stelt ons voor aan z’n kleindochter die met een pluchen Samson aan de leiband op wandel is ‘want ze wou een hond en dus zocht papa naar een aanvaardbaar compromis’.

Het publiek is divers en zo ook de transportmiddelen. Om ter grootste caravans met voortenten, schotelantennes en flatscreens, zelfs een soort tent-tuinhuis, campers in allerlei maten en kleuren, en een sympathiek opgeblonken oldtimer Morris uit 1969 met dito sleurhut. De meest originele kampeergast slaapt in een simpel tentje maar gebruikt z’n fiets als muilezel. Rare vogels, je vindt ze overal.

Onze tocht gaat vandaag weer verder het binnenland in. We fietsen een heel eind over een oude spoorberm, vaak een stuk boven het landschap uit. Meer bossen nu. Twee roofvogels cirkelen in de lucht, klaar om hun prooi te vangen.

Twee vakantiefietsers met fietskar kruisen ons pad. Mijnheer lijkt z’n hele huishouden te hebben ingeladen, mevrouw puft en zweet terwijl de bouvier achterin als een koning van het uitzicht geniet.

Picknick en een powernap aan het kerkje van Kragelund, een ideale plek, de tafel staat klaar. Zoveel kilometers verder nog een koffiestop op het terras van het hippe B&O café in het gezellig Silkeborg, en uiteindelijk veilig en wel op de camping van Bryrup na een flinke laatste klim.

Tentje opzetten, boodschapjes doen, een beetje kokerellen en ondertussen een beetje mensen kijken. Op tijd onder het zeil vanavond want de weer app belooft niet veel goeds.