Klik hier voor alle andere fotos

Terwijl de roos van Ann Christy de lobby opfleurt, checken wij rond kwart over negen uit. Terug naar buiten, yes! De zon is wat uitbundiger dan gisteren en een windstopper al gauw te warm. De eerste 25 km van de route uit Karlshamn is een fietspad langs een vrij drukke weg. Ik heb moeite om de juiste cadans te vinden, de beentjes willen precies niet goed mee. Of ligt het aan de wat saaie route die op en neer gaat terwijl de auto’s overwegend vlak terrein krijgen? Een zwarte slang zorgt voor opschudding. Een slang in Zweden, zou dat kunnen? Vannacht voor alle zekerheid de rits van de tent maar eens dubbelchecken.

In Norje leiden alle wegen naar het Sweden Rock terrein, een gekend festival in het heavy metal milieu. Vandaag geen muziek, alleen maar het gefluit van vogeltjes. Tijd om de bandenspanning nog even te checken. De fietspomp die net in het midden van de Sydostleden langs de kant van de weg staat, komt goed van pas.

Wat verderop loopt onze route samen met de lokale smugglarrundan. Bij de site van het houtverwerkend bedrijf Storenso is het uitkijken voor het af- en aanrijden van supertrucks.

We rijden opnieuw in een meer open landschap. De boerderijen liggen wijd verspreid en op de akkers wordt hard gewerkt. Een zwerm meeuwen achtervolgt een tractor die een veld omploegt.

In Rinkaby waarschuwen borden voor een militair oefenterrein, gelukkig ook in het Engels. Het is een uitgestrekt gebied, maar er is in de verste verte geen soldaat te bespeuren. Die zijn wellicht op de vlucht voor de 1001 knutten. Wat een massa. Je moet echt je mond dichthouden of je krijgt gratis een extra portie proteïnen binnen.

Ons einddoel Åhus komt in zicht. Vlak aan de supermarkt lonkt een leuk terras. Eerst koffie, daarna boodschappen. Amper 2 kilometer verder tot de First Camp camping. Een vriendelijke buurvrouw brengt een hark als ze ziet dat we ons tentje willen opstellen. Handig om de dennenappels bijeen te vegen zodat we die vannacht niet onder onze luchtmatras voelen. Tijd voor een warme douche en om even te chillen terwijl de buurvrouw kookt in haar luxueuze buitenkeuken.

Klik hier voor alle andere fotos

“Vijf graden, da’s alsof je in je frigo zou kruipen om te slapen”, is het eerste wat Jan zegt als hij z’n ogen open doet. Vervolgens stelt hij voor om straks een AirBnB te boeken. Ik ben direct akkoord. Zo gezegd, zo gedaan. Ik vind een “rum” bij superhost Christina in een buitenwijk van Karlshamn met alleen maar positieve commentaren.

De nacht was dan wel koud, sommige Nederlandse jongeren zagen het zitten om na middernacht kano te gaan varen. Anderen verwarmden zich rond een vuurschaal, in de hottub of de sauna, en heel de camping kon meegenieten van de rook. Naar het schijnt goed tegen de muggen, maar niet echt ideaal voor de planeet, al die Nordic woods gezelligheid. Wat zou Greta Thunberg daarvan vinden? De twee sympathieke meisjes uit de Kempen met wie we gisteren aan de afwas aan de praat geraakten, hebben niet zo goed geslapen door het lawaai, maar ze kijken uit naar hun dagje caving onder leiding van Ursula.

Gelukkig doet de prachtige zonsopgang over het water de kou snel vergeten. We hebben wat meer tijd nodig om in gang te komen en rijden pas rond 11 uur weg. Onze overbuurman vertelde dat hij ooit had deelgenomen aan Vätternrundan, een fietsrace van 310 km rond een van de grote meren van Zweden, waar jaarlijks meer dan 15000 mensen aan deelnemen. Hij reed die in 11 uur, respect.

Postnord is bezig aan z’n ronde. In een lichtblauwe elektrische bestelwagen rijdt de postbode van de ene naar de andere collectie brievenbussen, vaak een bonte mix van stijlen en kleuren. Het stuur van z’n auto staat rechts zodat hij zelfs niet hoeft uit te stappen, ongetwijfeld een grote winst in efficiëntie. Niet zo gek die Zweden.

In Ryd is er al heel wat activiteit op het petanqueveld van de Pingstkyrkan. De senioren zijn duidelijk wel op tijd uit bed geraakt vandaag. Onze rit loopt via een fietspad door het bos, grint afgewisseld met asfalt, geflankeerd door een rivier. We picknicken in Hemsjö en ik waag me aan het toalet op het plein, netjes gepoetst én verwarmd, wat een service van de gemeente.

Het is bewolkt met af en toe een waterzonnetje, in het bos best koel. We naderen Karlshamn, een klein stadje aan de Baltische zee, met een winkelstraat zoals je ze ook bij ons ziet: de H&M, een paar nagelstudio’s, een kapper… De firma AAK, producent van plantaardige oliën en vetten, heeft hier haar hoofdzetel, vlak aan het water. Een vrachtboot ligt klaar om uit te varen en het getoeter van z’n hoorn galmt over de hele stad. Niet echt charmant of gezellig qua sfeer, dus we besluiten niet te blijven hangen.

Superhost Christina heeft helaas niet gereageerd op onze aanvraag via AirBnB en daarom moeten we last minute op zoek naar een alternatief. Het wordt een Best Western hotel. Beetje outdated en duur in vergelijking met het Ikea hotel. We zijn in de aap gelogeerd, grapt Jan. Maar het zal op z’n minst warm zijn en met een comfortabel bed zodat we morgen klaar zijn voor nieuw avontuur. Het onverwacht Whatsapp telefoontje van Annemie is perfect getimed.

Klik hier voor alle andere fotos

Na een deugddoende nacht in een comfortabel bed en een uitgebreid ontbijt, checken we tevreden uit. Het hotel is z’n 3 sterren waard. Een medewerkster van het Ikea museum aan de overkant draait de reusachtige parasols open op het terras. Het is wachten op de eerste toeristen.

Wij hernemen ons traject met als doel vanavond aan te sluiten bij de Sydostleden route. Vandaag is het een kwestie van kilometers maken langs een vrij grote verbindingsweg. Het asfalt is glad en de hellingen zijn redelijk. Gelukkig is er weinig verkeer, een oldtimer, een luxe cabrio, een Tesla met 2 mountainbikes op het dak, een paar Hertz huurauto’s -steevast Volvo, een Duitse camper of Deense caravan, en eigenlijk maar 1 echte snelheidsduivel die godzijdank wel ruim afstand houdt. Welgeteld 1 wielertoerist in de tegenovergestelde richting en 1 wuivende wandelaar die de weg oversteekt en dan in het bos verdwijnt. De vogels fluiten en in de berm tjirpen bij momenten aardig wat krekels.

Het kerkje van Härlunda is perfect voor een appelstop en 13 kilometer later lacht het zonnig terras van Ålshult Handelsbod KulturKafé ons toe. Het is er gezellig druk, maar ze zijn goed georganiseerd en iedereen respecteert de afstand. We genieten van cappuccino en latte en van het mensjes kijken.

Na onze pauze is het pad avontuurlijker, door het bos, over een grintweg, daarna weer wat asfalt. Een meisje van een jaar of 8 heeft een parcours getekend op de grond en skeelert op haar eentje tussen de oranje kegeltjes door.

Yes, een eerste bordje voor Sydostleden. Vanaf morgen kan Jan wat meer relax de talrijke bordjes volgen ipv de gps track.

Niet veel later arriveren we op de Norraryds Camping. Ursula runt een adventure bedrijfje en baat de camping uit, een bezige bij. Het Nederlandse Nordic Woods van reisorganisatie Travelbase heeft hier een glamping gebouwd. Wij installeren ons op het tentveld en een vriendelijke overbuurman maakt een praatje. Hij komt uit een dorpje ten zuiden van Göteborg en moet morgen naar huis om z’n gras te maaien. Maar vandaag is het rustdag en dus zet hij zich voor z’n tv en kijkt voetbal in de schaduw van z’n caravan. In, op en aan het water wordt er gezwommen, kano gevaren en vis gevangen. Het leven zoals het is aan de Hönshyltefjorden.

Klik hier voor alle andere fotos

Terwijl een paar vroege vogels bij het ochtendgloren het meer verkennen met zeilboot of SUP plank, steken wij rond kwart over zeven onze neus buiten. 7 graden, da’s best fris aan de vis. Maar het zonnetje schijnt, dus het belooft een mooie dag te worden.

Een dauwtrip naar een warme douche en we kunnen er weer tegen. We ontbijten met wat de voorraad te bieden heeft. Hier is helaas geen vers brood te verkrijgen op de camping en de eerste winkel ligt zowaar 50 km verder.

Eerste passage is Annerstad. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, is dit een klein gehucht, een kerk en drie huizen. Jan vreest dat we vandaag het noodrantsoen nodig hebben, maar onverwacht zien we na een 25-tal km, net rond de middag, een wegwijzer naar Bolmen Fisk. Hallelujah! Een grote stoere blond-rosse Zweed met baard en lederen schort bedient z’n talrijke klanten met de glimlach. We kiezen 3 verschillende broodjes, eentje met vissalade en roze garnalen, eentje met warm gerookte zalm en dillesaus, en eentje met haring, klaargemaakt met een lekkere beetje zoetzure marinade met verse kruiden. Aan de picknicktafel naast ons delen 2 Duitse gezinnen een hele gerookte zalm, gewoon elk een vork, recht van de graat en smullen maar.

Na de lunch zetten we onze tocht verder. Het decor lijkt op dat van gisteren, veel sparrenbossen, afgewisseld met berken, mos in 50 tinten groen en citroenvlinders die blij zijn met de wilde bloemen en heide in de berm. Een dame die op paddenstoelen jaagt. We lenen de supporterstribune van voetbalclub Björkövallen voor een korte stop. Er zijn geen spelers te bespeuren, alleen een jong hert dat achter het doel wegspringt richting bos.

Het tentveldje op camping Sjostugans in Älmhult ziet er allesbehalve gezellig of vlak uit. Gelukkig biedt booking.com redding. Op amper 2 km ontdekken we het IKEA hotel, naast het IKEA museum, op de plek waar in 1958 alles ooit begon voor Ingvar Kamprad. En wie maakt er nu een reis in Zweden, zonder bij Ikea langs te gaan? De dame aan de receptie is heel vriendelijk. Ik denk dat we er een beetje moe uitzien want we krijgen de Ikea family card prijs zonder dat we een kaart moeten tonen, en een extra grote kamer op het gelijkvloers zodat de bepakte fietsen gewoon mee binnenrollen. Ze reserveert een tafeltje in het “restaurang” tegen 19u. Recht tegenover onze kamer is de grote laundry room, ideaal gewoon. Kleine wasjes, grote wasjes, laat maar lekker draaien. Niet zo gek die Zweden 🙂

Aan tafel heffen we het glas op alle Van Aeltjes die vanavond bij Koen en Thérèse in Wilrijk reünie houden. Skål!

Klik hier voor alle andere fotos

“In het bos daar staat een huisje. ‘K keek eens door het vensterraam. Kwam een fietser aangekropen. Klopte aan de deur. Help mij, help mij uit de nood of de mug die prikt me rood, laat me in uw huisje klein. ‘K zal u dankbaar zijn.” Dankbaar zijn we voor het peperkoeken huisje waar we vannacht heerlijk hebben geslapen. Of het uiteindelijk tegen de muggen hielp, is een andere vraag… (de bulten op onze benen vermenigvuldigen zich zonder dat we erom vragen). Maar we hadden water en elektriciteit en zelfs wifi, en vooral een comfortabel bed en een lekker ontbijt met zelfgebakken zuurdesem brood.

3 september. Filip is jarig. Net op tijd aan gedacht want eigenlijk zijn we de tel van de dagen een beetje kwijt. Goed teken, even weg van de wereld, dat is wat vakantie hoort te zijn.

We fietsen voorbij Ursula’s atelier. Ze zwaait enthousiast vanuit de tuin waar ze een textielbad klaarmaakt. Afgaand op haar felblauwe handschoenen vermoed ik dat ze een verfdagje heeft gepland. Het is er ideaal weer voor. Bosse kwam daarnet vriendelijk dag zeggen voor hij met de auto vertrok.

En route. Eerst de stock bijvullen in Reftele. Het landschap glooit, bossen wisselen af met grote graslanden. In een wei stijgt een koppel kraanvogels sierlijk de lucht in. Waow, gewoon live, vlakbij. Een verkeersbord waarschuwt voor elanden, maar dat lijkt louter decor. Een gigantische zwerm kraaien. Zou het kunnen dat die hier grijs-zwart zijn?

Een Amerikaanse vintage cabrio slee cruiset langzaam door de bocht. De zwartharige John Travolta uit Grease is een knappe blonde Zweed geworden. Een eind verder is een dame op wandel met een rieten mand op haar rug, op zoek naar bessen in de berm.

We bollen vlot vandaag. Zou onze conditie erop verbeteren of hebben we gewoon geluk met het reliëf en de wind? Na een 30-tal kilometer rijden we als vanzelf op de gratis ferry in Bolmsö.

Na de picknick komt de bestemming van vandaag in zicht. Althans dat denken we, maar de plek die de gps ziet voor Bolmens camping blijkt niet de juiste te zijn. Slik. Knop omdraaien en weer verder. 14 km en een paar steile hellingen later arriveren we uiteindelijk op de camping. Wat een prachtige omgeving. Op het water zijn 2 kanotrekkers aan het vissen. Benieuwd of zij iets vangen voor hun avondmaal.