dagafstand : 77.20 km – totale route afstand : 507.85 km

Waow, vanmorgen om negen uur dertig al op de fiets na een self-service ontbijt in ‘t Vogelnestje. Ons record totnogtoe! Het is nog een beetje fris en bewolkt als we vertrekken, maar droog, dus dat stemt ons positief. Bovendien een fijne bergaf en een eerste kapelletje, we zien het zitten, hop naar de kaap van vijfhonderd km. Een ding is duidelijk, op dit stuk van het parcours is er nergens een simpele vlakke weg te bespeuren, het is ofwel bergop (oeioei) of bergaf (zalig zoevend).

Terwijl ik in een kleine buurtsupermarkt wat proviand insla voor onze picknick, geraakt Jan aan de babbel met twee Nederlandse dames uit Gouda. Zij doen ook de Vlaanderen fietsroute in omgekeerde richting. Hun navigatie is iets minder gesofisticeerd dan de onze en daarom zijn ze blij dat ze wat info kunnen uitwisselen.

Daarna laveren we tussen de marktkraampjes in Halle richting het kasteel van Gaasbeek. Aan de andere kant rijdt een coureur in CSC plunje, het gezicht komt me niet bekend voor, een teken dat ik na een week al helemaal in vakantiemodus ben?

Na een picknick in Leerbeek, rijden we verder langs weilanden met koeien, paarden en hier en daar een veulen, en akkers waarop duidelijk hard wordt gewerkt. De gezonde boerenlucht krijgen we er gratis bij. Kapelletjes duiken regelmatig op, een café is nergens te bespeuren.

We steken de grens van de provincie Oost-Vlaanderen over en komen langs dorpen als Vollezele, Waarbeke, Galmaarden, Onkerzele, Schendelbeke, Lierde en Deftinge middenin de streek waar mama geboren en getogen is, een beetje back to the roots.

Na vijftig km zien we gelukkig toch een café waar de kriek Mystic verrukkelijk smaakt. We overnachten vandaag in Het Leerhof in Parike, volgens ons een beetje vergane glorie – het lijkt z’n beste tijd gehad te hebben, maar de douche is heerlijk fris en er staat een bed. Na al die heuvelachtige kilometerkes zullen we ongetwijfeld goed slapen.

Vanavond eten we bij Sabine en Lode op een fiets-boogscheut hiervandaan. We worden er heerlijk verwend met zomerse gerechtjes en sla uit eigen tuin. De blatende schapen kijken toe hoe Jan de ketting smeert en zorgen voor de nodige hilariteit.

De volledige route vind je nog steeds hier terug.

dagafstand : 57.92 km – totale route afstand : 430.65 km

Na de miezerige herfstdag van gisteren zijn we blij dat bij het ochtendgloren in de Bergstraat de zon schijnt. Terwijl Tobias nog in dromenland verkeert, is Pieter monter en fris naar de bakker gefietst en staat de ontbijttafel gedekt. Wat een luxe, zo’n verwennerij.

Voor we aan de route kunnen beginnen, moeten we eerst terug naar Heverlee. We hebben last van een kleine valse start als we de pijltjes van onze LF Zes in de verkeerde richting blijken te volgen, maar Heverleebos blijft machtig mooi en gelukkig ben ik wakker genoeg om de overigens heel accurate gids tijdig bij te sturen. We zijn in de Filosofenlaan, dus waarom zouden we ons zorgen maken om deze petit détour? Langs de Dijle fietsen we via Neerijse (lang vals plat – maar gelukkig een pauze in Brouwerij De Kroon) en Huldenberg tot Overijse. Daar botsen we op m’n aquaqym-vriendin Gilberte die met haar man Luc aan het wandelen is. Wat een toeval !

We lunchen op een terras om dan net na Hoeilaart het Zoniënwoud in te duiken. Hier zijn we echt in Gordel-gebied. We passeren in Sint-Genesius-Rode en Linkebeek om via een steile klim in Beersel aan te waaien bij Anneke, m’n ex-collega, en haar man Willy. We worden er hartelijk ontvangen en genieten samen van een drankje en een knabbeltje in hun prachtig groene tuin.

Het is al bijna zeven uur als we arriveren in ‘t Vogelnestje, bij een nieuwe vriendin op de fiets, Anne. Haar ruime zolderkamer kijkt uit op een beschermd landschap tussen Brussel en Halle, een voorrecht om hier de zon te zien ondergaan.

De volledige route vind je nog steeds hier terug.

dagafstand : 61.70 km – totale route afstand : 372.73 km

Vandaag ruilen we Haspengouw voor het Hageland en belanden zo in de provincie Vlaams-Brabant. Onze tocht begint bergop met een fikse wind op kop door velden allerhande. De comfortabele fietspaden maken stilaan plaats voor landbouwwegen die er hier en daar erg modderig bijliggen. De bewolking die onze app voorspelde, blijkt een hele dag regen te zijn. Gelukkig zijn we op alles voorzien en bewijzen de Goretex jassen, broeken en schoenovertrekken hun nut.

De tocht loopt o.a. langs Hoegaarden, reden genoeg om een tussenstop te voorzien in de oude brouwerij. Jan degusteert er een exemplaartje recht uit de brouwketel en de verse waterkerssoep helpt ons om weer op te warmen. Na een korte picknickstop in een bijzondere bushalte (met dank aan De Lijn) fietsen we in Bierbeek Meerdaalwoud en Heverleebos binnen.

We voelen ons klein onder al die prachtige oude bomen. In de verte zien we twee reeën huppelen door het veld, wat verderop waarschuwt de boswachter voor gevaarlijke boswerken.

In Heverlee springen we binnen bij Mieke en Opa Willy. We zijn blij dat ze het zien zitten om twee waterkippen binnen te laten en de koffie met versgebakken cake smaakt overheerlijk.

Vanavond slapen we in Kessel-Lo. We worden met open armen ontvangen door Tobias die speciaal voor ons twee lekkere quiches op tafel tovert. Fijn toch, zo’n neefje 🙂 Ik maak met plezier gebruik van wasmachine en droogkast zodat we vanaf morgen weer met een proper tenueke op pad kunnen. Een mens heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn, he.

De volledige route vind je nog steeds hier terug.

dagafstand : 76.80 km – totale route afstand : 311.03 km

Vandaag een ietwat onverwacht lange fietsdag, wel langs schitterende plekken. Om te beginnen de brug van Vroenhoven, een architecturaal pareltje middenin de weidse natuur, vervolgens nog een eindje langs de Maas om ter hoogte van Kanne (bekend van de mergelgrotten) via de Tienderberg een serieuze klim te doen… effe wennen, maar het zal niet de laatste klim zijn. Vandaag zijn we duidelijk in een meer golvende regio, met prachtige vergezichten als beloning. Na elke bergop komt een zalige bergaf waarbij niet alleen wij maar ook de batterijen van onze fiets een beetje kunnen recupereren. De weg loopt via Zichen-Zussen-Bolder, het zuiden van Tongeren en Borgloon naar het zuiden van Sint-Truiden.

Middenin ons traject zien we plots een verdacht identiek bepakt en bezakte fietser opduiken. En ja, ons vermoeden wordt bevestigd. Deze man fietst op z’n eentje exact onze route. Hij is niet aan z’n proefstuk toe en blijkt een ervaren rot in het fietsersvak. Leuk om al trappend even een babbeltje te doen en samen wat kilometers te vreten.

We hebben geluk dat Liesbet, Wildrik, Hanne en Kaat net nu zijn thuisgekomen van hun Toscaanse vakantie en schuiven in Vechmaal bij hen aan tafel voor een gezellige lunch.

In de namiddag volgt een flinke douche, maar tegen de tijd dat we aan onze B en B Kamer en Aambeeld aankomen, is de hemel weer opgeklaard. Er wacht een ruime, nette kamer en dito badkamer, net wat we nodig hebben om even te bekomen.

We horen dat onze fietsvakantie inspirerend werkt en dat er ook in Dol-de-Bretagne fietsende Vandermeerschkes worden gesignaleerd – onze dag kan niet meer stuk.

De volledige route vind je nog steeds hier terug.

dagafstand : 51.40 km – totale route afstand : 234.23 km

Bella heeft als een roosje geslapen en wij ook. Na het Hollands getint ontbijt met hagelslag, chocoladevlokken, ontbijtkoek, maar ook lekker vers fruitsap, yoghurt met biomuesli en knapperig verse broodjes bleek dag vier de dag te zijn waarop we de VAB fietsbijstand eens live moesten uittesten. Tja, zelfs een professionele fiets als die van Jan ontsnapt niet aan een klein ventiel-akkefietje van het tweewielersbestaan… Het zijn dan ook geen bandjes van monsieur Michelin, he 😉

Gelukkig schijnt het zonnetje en onder een staalblauwe hemel lees ik een paar pagina’s in m’n boek in afwachting van het verlossend telefoontje. VAB heeft doorverbonden naar het Nederlandse Fietsnet en een vriendelijke dame aan de telefoon verwijst ons door naar de lokale fietsenwinkel. Een half uurtje later is alles pico bello geregeld.

De weg loopt van Thorn via de machtige Maasvallei, met een koffiestop op de markt van Maaseik, naar Vroenhoven. Vandaag een paar heuveltjes, het ene al wat steiler dan het andere, maar de beentjes houden prima stand. De weergoden verrassen ons met een paar druppels, regenbroek gaat aan, uit en toch weer aan, dan een fiksere regenbui terwijl we helemaal alleen langs de indrukwekkend brede Maas fietsen. Plots duikt zomaar een stukje geschiedenis op onze weg. Aan het Albertkanaal ter hoogte van de brug van Vroenhoven begon voor België de tweede wereldoorlog.

Nog even en we rijden de Keelstraat in waar Irmgard ons opwacht met koffie en Limburgse vlaai in B en B im’s en wim’s. Tien weken geleden zorgde een stortbui hier voor een gigantische modderinvasie tot één meter twintig, vandaag zijn we een van haar eerste klanten terug in een zo goed als nieuwe gastenkamer. Chapeau !

De volledige route vind je nog steeds hier terug.