Het is zover.  We hebben ons eerste officiële lange-afstands-fiets-certificaat ontvangen – nieuwe decoratie voor boven ons bed 🙂

We halen zelfs de website van de VZW Grote Routepaden in hun Eregalerij van de Vlaanderen Fietsroute. Dit smaakt naar meer.  We beginnen al stilletjes te dromen van een andere route…  En om de volgende keer nog beter voorbereid op pad te gaan, wagen we ons eind deze maand alvast aan een “fietsreparatie” weekend in het hoge Noorden.

Alle kiekjes staan ondertussen in het fotoalbum en ons dagelijks verslag kun je nog steeds hier nalezen. Nogmaals hartelijk dank aan alle trouwe volgers en iedereen die ons onderweg met zoveel warme gastvrijheid welkom heette !  Mede dankzij jullie werd dit een belevenis om niet snel te vergeten.

 

dagafstand : 78.00 km – totale route afstand : 1044.00 km

De weergoden hebben speciaal voor ons laatste fietsdagje echt Vlaams hondenweer in petto. Helemaal ingepakt in onze Goretex fietskledij gaan we desalniettemin vol goeie moed op pad. We doen een stukje van de weg van gisteren in omgekeerde richting en in een ander seizoen, maar zo zijn we meteen een ervaring rijker. Op de Markt draait een verloren gelopen dj met zin voor humor een aangepast deuntje: I bless the rains down in Africa … Aan een stoplicht geraken we verzeild in een fanatieke fanclub van Greg Van Avermaet. Zijn gouden medaille wordt vandaag gevierd in Grembergen dat voor de gelegenheid is omgedoopt tot Gregbergen. De regen kan de supporters niet deren. Naast mijnheer en mevrouw is ook de hond vooraan in het fietsmandje feestelijk uitgedost voor de kampioen.

Eenmaal we terug op de LF route zitten, passeren we sporadisch een paar moedige joggers en mountainbikers. Wat verderop groet een wandelaar in korte broek met paraplu ons vriendelijk goeiemorgen schuilend onder een wilgenboom. De dijk slingert langs de Schelde. We nemen het veerpont in Baasrode en ontdekken bij aankomst dat de fietsroute eigenlijk tot het veer van Sint-Amands aan de andere oever voortliep. Als we wat later over kasseien en modderig grint ploeteren, begrijpen we waarom. Een persoonlijke touch aan de uitgestippelde route, moet kunnen 😉 . We arriveren al fietsend in Sint-Amands, het geboortedorp van Emile Verhaeren. In Branst onderbreken we onze tocht en rijden richting Bornem. Ilse, Tom, Charlotte, Louis en Camille verwachten ons voor de lunch en we gaan graag op hun uitnodiging in. We genieten samen van een heerlijk maal met zicht op hun prachtige tuin waar zelfs een konijn schuilt voor de regen.

Na de koffie klaart de hemel op en tegen half vier zitten we weer op de fiets voor de laatste eindspurt. Via Branst, Weert, het kasteel van Marnix van Sint-Aldegonde en de oevers van de Stille Waters gaat het tot het veerpont van Schelle Wintam.

Ondertussen heeft de kilometerteller de kaap van duizend bereikt. We worden er even stil van. Na het veer rijden we langs de oude steenbakkerijen in Niel door tot Boom. Omdat we de cirkel van de route helemaal rond willen maken, kiezen we daar om de LF te blijven volgen en Mechelen voorlopig rechts te laten liggen. Op een zomers terras vlak naast de dijk speelt een live band een jazzy deuntje. De avondzon straalt in onze rug.

Als we in de verte de witte spoorwegbrug van Duffel zien schitteren, beseffen we dat we ons doel hebben bereikt. Vandaar leidt de fietsostrade makkelijk tot in Hofstade waar we tegen zevenen aankomen. Home sweet home. Onze eerste fietsvakantie ooit was een schot in de roos.

De volledige route vind je nog steeds hier terug.

dagafstand : 64.95 km – totale route afstand : 966.00 km

Victors kamer was een prima logeerplek en de nachtrust heeft deugd gedaan. De kleine Anna wil graag gewekt worden door haar dikke vriend Jan, maar kapoen Lucas is hem voor. Na een gezellig ontbijt met de hele bende maken we ons klaar voor een nieuwe fietsdag. De hemel trekt open en in de ochtendzon rijden we door de stilaan ontwakende stad. Op het terras van brasserie ‘t Vosken aan het Sint-Baafsplein smaakt de eerste koffie overheerlijk.

We fietsen het centrum uit via de rechteroever en switchen al snel naar de linkeroever van de Schelde. Op onze route stroomafwaarts passeren we oa (de man van) Melle en Wetteren waar de kerktoren opvallend hoog boven de oever uitsteekt. Tussen het riet van de Scheldemeersen staan dotterbloemen en prijken grote tuilen gele lis. Wat verder een vervallen fabriek met zowaar een vliegtuig op het dak?

Rond de middag spotten we aan de overzet in Schellebelle twee enthousiast zwaaiende supporters, Freddy en Magda. We steken de Schelde over met het veer, fietsen samen naar Lede, krijgen een privé rondleiding van Freddy in de kerk en schuiven daarna de beentjes onder tafel voor een heerlijke huisgemaakte lunch met sla en tomaatjes uit eigen tuin.

Na de koffie zetten we onze tocht verder. Via de brug van Wichelen – toch maar niet via Rome, Freddy 😉 – geraken we weer op het juiste pad. Het zonnetje schijnt heerlijk en we hebben wind in de rug. We vliegen als het ware richting Dendermonde langs een schitterend stuk Zeeschelde. De schorren en polders tonen hier de wilde en pure natuur. Heeft dat met de getijdenwerking te maken?

Vermits de rit vlot gaat, besluiten we echt tot het eindpunt van de etappe te rijden alvorens onze B en B op te zoeken. Op de verkeersvrije markt van de stad van het Ros Beiaard pikken we nog een terrasje mee en onder een dreigende hemel komen we net op tijd aan bij Abalona waar een ruime pico bello kamer en dito badkamer voor ons klaarstaat.

De volledige route vind je nog steeds hier terug.

dagafstand : 66.40 km – totale route afstand : 901.05 km

De rustige kamer in Sareptas Vlinderhuis was ideaal om weer op krachten te komen. We sliepen er als een roosje en gastvrouw Nicole verwent ons bij het ochtendgloren met een artisanaal ontbijt met allerlei lekkers. Na een gezellige babbel schrijven we nog iets in het gastenboek en dan zijn we vertrekkensklaar. De route loopt via het Brugse Ommeland. Dijken, knotwilgen en lange rijen populieren doorkruisen een plat land van akkers en weiden. Op de Brugse Vesten rijden we langs een paar originele stadspoorten.

In Moerbrugge wijken we even af van de route om richting Hertsberge te fietsen, waar we verwacht worden voor de lunch. Tom, Saskia en Cas hebben vanmorgen vroeg afscheid genomen van Fien die voor een jaar met AFS bij een gastgezin in Mexico zal wonen en wij voelen ons vereerd dat we deze voor hen speciale dag samen kunnen delen. Via de flight tracker weten we perfect waar Fien zich bevindt, de wonderen der moderne technologie. Als wij in de namiddag vertrekken, hangt ze na een tussenstop in Madrid ergens boven de oceaan.

Na Hertsberge pikken we ter hoogte van Beernem de draad van de LF opnieuw op. Daarmee zijn we in het Meetjesland, een van de officieel erkende Vlaamse regionale landschappen. De donkere wolken zitten ons op de hielen, maar we houden het op een paar druppels na zo goed als droog.

Tegen zessen fietsen we de stad Gent binnen. Duidelijk druk verkeer op de fietspaden hier. Een teller meldt ons dat we vandaag fietser drieduizend acht honderd één en dertig zijn, interessant om weten, nietwaar. Na het Sint-Pietersstation vinden we makkelijk de weg naar Schoonmeersen waar we vanavond slapen bij Wim en Liesbeth en de kids Victor, Lucas, Anna en Eva.

Het is even wennen aan al het leven in huis, maar we spelen enthousiast spelletjes, er worden trots kamers getoond, mooie tekeningen gemaakt en coole dansjes opgevoerd. Victor staat z’n stapelbed af en dus klim ik het laddertje op richting dromenland onder het kleurrijke dekbed van Nemo. Een roze prinses houdt Jan warm.

De volledige route vind je nog steeds hier terug.