Om 8u15 op tijd naar de Hauptbahnhof. Het perron staat bomvol, een hele school is op stap, maar aan 7A kunnen we de fietsen inladen. Altijd een krachtoefening… gelukt! 

Met 10 minuten vertraging reizen we met ICE 597 in 4 uur naar Frankfurt. Daarna nog een 3-tal uur met ICE 14 tot Brussel. Om te eindigen met een lokale P-trein met lage fietsinstap tot Mechelen. Aan 37 graden lijkt ons dat een betere optie dan dat laatste stukje te fietsen.

Home sweet home, met airco en alle luxe van onze eigen thuis.
Danke schön Deutschland , du warst wieder fantastisch!

Klik hier voor alle andere fotos

Berlijn verrast ons positief. Wat een stad! Wat een ruimte! Wat een architectuur en zoveel groen.

Dinsdag verkennen we te voet en komen aan +20000 stappen van de Berlijnse muur naar de Reichstag en Bundestag, de Brandenburger Tor, Unter den Linden naar de Gendarmenmarkt, en via de Friedrichstrasse terug richting ons logies.

‘s Avonds eten we heerlijk bij Meet me.halfway, een family-runned Perzisch restaurant in de Zinnowitzer Strasse om de hoek. 

Woensdag voorspelt buienradar 33 graden. Zoals echte toeristen wagen we ons aan een rit met de Hop on Hop off Big Bus Berlin. Zo wordt onze reikwijdte wat groter en krijgen we een beeld van andere wijken van de stad. De rode route in het oude West-Berlijn, de blauwe route in het oude Oost-Berlijn.

We lunchen lekker in de schaduw bij Bonjour Vietnam in de Rosmarinstrasse en stappen via het Holocaust monument terug naar onze tijdelijke stek.

Een beetje chillen en stilaan alles inpakken en klaar zetten voor ons vertrek.

Klik hier voor alle andere fotos

Maandagochtend, 9 uur. Terwijl aan het hotel de zakenmannen en -vrouwen aankomen voor een dag vergaderen, laden wij de bagage op de fiets en zitten voor we het goed en wel beseffen, weer middenin een bos.

De aankomst in de studentenstad Potsdam is overweldigend. Wat een pracht en praal in park Sanssouci. Werelderfgoed. Terecht. Het Neues Palais staat stevig in de steigers, maar je voelt de weelde vanop afstand. Het is een monumentale uitdrukking van Pruisische macht en kunstzinnige grandeur — een indrukwekkend barok paleis met rococo invloeden, gebouwd in de 18de eeuw voor gasten en ceremonies, in opdracht van koning Friedrich II.

Voorbij Potsdam loopt het pad via Park en Schloss Babelsberg, een 19de eeuwse zomerresidentie, aan de oever van de Havel. En na al die koninklijke parken en kastelen blijven we in stijl in het Brasschaat van Potsdam met de ene riante villa na de andere.

De Berliner Mauerweg is een mooi fietspad in het groen dat ons dichter bij onze eindbestemming brengt. Nog een 15-tal kilometer te gaan. We voelen het stilaan in de beentjes. Eerst dus energie bijtanken met een wafel met ijs en aardbeien bij Eiscafé Dolce Vita in Lichterfelde. Het ligt aan een vrij druk kruispunt. We voelen de zenuwachtigheid van de stad. Bussen, auto’s, vrachtverkeer. Er wordt getoeterd en af en toe klinkt een sirene. 

Tegen 16 uur bereiken we ons doel: de gekende Brandenburger Tor aan de Pariser Platz. We stoppen voor de obligate foto tussen de vele toeristen. Heel blij dat we de finish hebben gehaald, Jan helemaal op eigen spierkracht, ik met een klein motorduwtje in de rug. A day to remember!

Daarna in rechte lijn naar de Chausséestrasse 38 in Mitte waar Phillip ons verwelkomt in z’n Airbnb. 

Klik hier voor alle andere fotos

“Ontwaakt gij luie slaper, de koekoek roept u op”. Om iets na 6 uur zit de zon op onze tent en heeft Jan al 7 muggen dood geklopt. Tijd om aan de dag te beginnen. Zondag, dus de Duitsers houden het op een rustdag. De visser die in z’n modern uitgeruste camper naast ons stond, heeft gisteravond al z’n materiaal netjes ingepakt en is klaar om naar huis te gaan. Mevrouw is thuis gebleven om te poetsen. Hij heeft gisteren de hele dag op z’n rubberbootje gedobberd en 2 vissen van bijna 3 kg gevangen, niet slecht voor een te warme visdag. Hij maakt er straks thuis lekkere vissalade mee.

De muggen zitten overal en dus is het een kwestie van snel op de fiets te stappen om ervan af te geraken. De camping lag niet op de route van Kees. Daarom navigeren we eerst zelf naar Ketzin/Havel. Een groep wielertoeristen steekt ons voorbij op de Schumacherstrasse. Hoe zou het nog met die man gaan?

Het centrum is verlaten en de wolken worden wel erg dreigend. Buienradar voorspelt niet veel goeds. We schuilen even in een bushokje, maar beslissen dan toch om met regenkledij verder te fietsen. Uiteindelijk slechts een paar druppels en wat gedonder, meer niet. Na het veer over de Havel gaat de regenkledij weer uit. We fietsen over een verhoogde dijk met zicht op grasvelden en in de verte altijd het water met heel veel plezierbootjes. 

Een plek voor koffie is een uitdaging. Op onze kaart staat er horeca aangeduid, maar in realiteit valt het tegen. De ene is een Fischergarten, de andere wordt vernieuwd, nog een andere is gewoonweg leeg en verlaten. 

Als we over een brug aan de Grosser Sernzee rijden, komen we plots in een nieuwe opvallend moderne wijk, inclusief jachthaven met luxe bootjes. Het terras van het Italiaans La Riva lacht ons toe. Vermits het lunchtijd is en onze bestemming voor vandaag niet ver meer, bestellen we pasta. De Nederlandse vakantiefietsers uit Nieuw-Vennep komen er ook aangereden. Bob en Elly zetten zich mee aan tafel voor een gezellige babbel.

De 5 sterren camping die we gisteren gespot hadden, blijkt superdruk. Het tentveld is klein en staat al goed vol. Jan heeft geen zin in campingmodus “haringen in een ton”. Ik volg. We vinden een waardig alternatief bij Kongresshotel Potsdam. 

De hardrockers zitten al voor 9 uur aan het bier. Wij houden het op een boterham met choco, de noodvoorraad die ons nog rest. Een overzet brengt ons bij Grieben naar de overkant van de Elbe. We rijden dieper het oude Oost-Duitsland in en dat merk je echt. In Genthin vinden we een bakker en supermarkt. Oef, weer wat meer variatie voor onze picknick. De verse Spargel zijn helaas niet geschikt voor onze primitieve kookinstallatie. Ze zijn ook hier aan de laatste week toe.

Het pad loopt langs het Elbe-Havel kanaal. Alleen een paar families ganzen, verder niemand. Wij en de natuur, in Jerichower land, op bij momenten erg avontuurlijke paden en dito decors met wat extra insectenbeten en schrammen als souvenir. We komen stilaan in een gebied met veel meer water en de afstand tot Berlijn wordt hoopvol kleiner. Nog een verfrissend drankje op een onverwacht terras mit Seeblick waar een paar gasten nu al opdagen in een voetbalshirt van de Duitse Mannschaft. Vanavond spelen ze tegen Ivoorkust. 

Terwijl in Oostende achterneefje Francis wordt gedoopt, installeren wij ons op Camping & Yachthafen Eden met zicht op de bootjes. We zijn de enige tent kampeerders. In de buurt staan een paar vaste gasten. Als de BBQ’s aangaan, ruikt het al snel naar Bradwurst. De “chef” spreekt enkel Duits en komt in z’n vintage golfkarretje ontvangen. “Deutschland ist kaputt.” Het sanitair gebouw is gedateerd, douchen is met muntjes, maar na de warme dag zijn we blij met elke verfrissing.