Het einde van het voetbal hebben we niet gehaald. Gelukkig lezen we in De Standaard dat Romelu Lukaku de meubelen heeft gered met 1-1. Op naar de volgende kans.

Met 7 graden was het een koude nacht. Als we rond 7 uur wakker worden, is er nog geen beweging bij de andere fietsers. Iedereen heeft tijd nodig om op dreef te geraken.

Volgens de campinguitbater zijn de heuvels vanaf hier verleden tijd tot Berlijn. Toegegeven, het landschap wordt opener naarmate de dag vordert, maar vlak? Er zitten nog een paar pittige stukken op de route.

Ook de ondergrond beïnvloedt fors onze rolweerstand. We voelen goed het verschil tussen vers gelegd asfalt, tegen trekkende betonplaten, en bospaden in small/medium/large formaat gravel. Om de haverklap zien we een waarschuwing voor Strassenschäden. Het is slalommen tussen de opgelapte putten. Wat absoluut ook een bonus is dit jaar zijn onze veel lichter lopende buitenbanden.

In Gronau schildert een man de houten balken van z’n vakwerkhuis zorgvuldig bij. Wij houden halt bij Eiscafé da Ros en laten ons verleiden door een wafel, niet Brussels, maar huisgemaakt Duits. Lekker! Er passeert een grote groep middelbare scholieren in feestkledij, de meisjes met hoge hakken, de jongens in pak, met wit hemd en das. Zouden ze hun afstuderen op die manier in de kijker zetten?

Op de middag wordt het zowaar (eindelijk) warm. Tijd voor t-shirt en korte broek. We fietsen verder door het bos waar een grote oplegger het pad blokkeert. Hij heeft net een  reeks dikke boomstammen opgeladen. We geraken er maar net langs.

Aan het Hofcafé van de universiteit van Hildesheim (vooral gekend voor opleidingen rond kunst en cultuur) wacht een rabarberschorle als verfrissing. Wat verderop botsen we op Schloss Derneburg dat als kunstmuseum is ingericht. Ik zie Antony Gormley op de affiche. Sinds kort geen onbekende meer. Deze zomer bezoek ik zijn tentoonstelling in KMSKA. 

De vriendelijke dame van Campingplatz Bergmühle wijst ons de weg naar een prima plekje met elektriciteit en drinkwater in de buurt. Voor het sanitair moeten we een houten bruggetje over naar het Schloss. Douchen met een badge, maar alles werkt. Duimen dat het droog blijft.